2009 bakel

Door onze vierde plaats in de eindrangschikking van de 3,5 ton vrije klasse en de derde plaats in de 4,5 ton vrije klasse om het Nederlands Kampioenschap wisten we ons te plaatsen voor deelname aan het EK. En dit EK vond afgelopen weekend plaats in het Brabantse Bakel. Doordat het min of meer een thuiswedstrijd was konden we op een schappelijke tijd op zaterdagochtend afreizen naar Bakel.

Op het wedstrijdterrein aangekomen bleek dat we ´s morgens rond 8 uur aanwezig hadden moeten zijn. Echter dit bericht heeft ons nooit bereikt, dus daar aangekomen moest de machine gelijk gekeurd worden. Doordat we niet op de hoogte waren van de aankomsttijd misten we deze ochtend ook de zogenaamde rijderspresentatie op de baan.

Na alle officiële openingsplechtigheden werd de wedstrijddag aangevangen met de Super Stock klasse. Kampioen in deze klasse werd Edwin Derksen met zijn Incredible Deere. De tweede plaats was ook voor een Nederlander: Zapo. De Engelse Just Smokey werd derde.

De tweede klasse van de dag waren de 950 kg Mini´s. Ook hierin ging de overwinning naar een Nederlander. Vandaag was Gert Dingerink met zijn Lambada VI de sterkste, gevolgd door de Nederlandse Reny´s Mission Impossible. Net als bij de Super Stocks ook in deze klasse een derde plaats voor een Engelsman. In dit geval pakte Little Dan de laatste podiumplaats.

Voordat de deelnemers van de 3,5 ton vrije klasse hun pk´s los mochten laten was het eerst nog de beurt aan de 2 Wheel Drives. En net als in de twee voorgaande klasses ook hier een Nederlander die er met de overwinning vandoor ging. Gerard Jonkman met zijn No Illusion pakte de titel voor de Nederlanders Heart 2 Beat en Screamin Bobcat.

Whispering Giant was de eerste van 16 deelnemers in de 3,5 ton vrije klasse. Na hun proeftrek, die een full pull opleverde, besloot de wedstrijdleiding niets te veranderen aan de sleepwagenafstelling. Hiermee was de eerste finalist een feit. Na hen volgden nog 10 deelnemers die in hun eerste trekpoging een full pull wisten te rijden. Een van de teams die zich direct voor de finale wist te plaatsen dat waren wij. Met Frank op de bok wist onze machine in een zeer rechte lijn en met grote snelheid de honderd meter lijn te passeren. De neus bleef laag, maar de snelheid zat er goed in. Achteraf, bij het uitlezen van de datalogger, bleek dat we een snelheid van 60 km/uur hadden behaald. Bij het EK krijgen alle deelnemers twee pogingen om zich te kwalificeren voor de finale. De enige deelnemer die zich in de tweede poging alsnog wist te plaatsen voor de finale was de Duitse Erlkonig. In zijn eerste run strandde deze op 95.37 meter, maar de tweede poging leverde de full pull op. 4 teams wisten zich niet te plaatsen voor de finale: Starfighter uit Denemarken, Sota Spirit uit Italië, Jaerbuen uit Noorwegen en Snoopy uit Engeland. Jaerbuen wist geen officiële afstand neer te zetten. De voormalige Black Cat machine, die inmiddels is omgedoopt tot Jaerbuen kwam in zijn eerste run binnen de 20 meter tot stilstand en mocht zodoende deze trekpoging opnieuw doen. Echter bij de herkansing lukte het niet, omdat er bij 2 motoren technische problemen waren ontstaan en dit betekende voor hen het einde van het EK. Ook de Engelse Snoopy had grote problemen. Tijdens hun run trok de combinatie naar rechts op de baan. Bij het remmen en corrigeren van de combinatie eindigde de run in een zeer onstuimige rit. De bestuurder werd compleet door de rolkooi gesmeten en moest na afloop ter controle bij de aanwezige ambulance. Gelukkig viel het allemaal mee, maar met een afstand van 84.37 meter kwamen zij niet verder dan de 15e plek. De finale werd eigenlijk een compleet Nederlands onderonsje. De titel ging naar InterTechno Lambada, gevolgd door DeltaLloyd Simply Irresistible. De derde plek was voor Beverol Eager Beaver, die aan het einde van de run nog een motor in vlammen op zagen gaan. Vierde werd vandaag Whispering Giant die ons 70 centimeter voor wisten te blijven en wij zodoende vijfde werden. Onze finalerun was eigenlijk net zo mooi als de kwalificatierun. Wederom in een rechte lijn gingen we over de baan en kwamen we tot stilstand op een afstand van 88.33 meter.

Na afloop hebben we de machine even laten afkoelen voordat we deze de trailer in hebben gesleept. ´s Avonds hebben we in het rennerskwartier genoten van een biertje en zijn we voor ons doen redelijk op tijd naar bed gegaan.

De volgende ochtend hebben onze gasten genoten van de rijderspresentatie op de baan… Hierna hebben we de machine omgebouwd naar de vijf motorige opstelling voor de 4,5 ton vrije klasse. Net als de dag er voor moesten wij in de laatste klasse van de dag onze kunsten vertonen.

De Pro Stock klasse was de openingsklasse op onze baan. En voor het eerst dit weekend geen Nederlandse overwinning. Zelfs geen enkele podiumplaats voor de Nederlanders vandaag. De eerste plaats ging naar Bukke Bruse uit Denemarken, gevolgd door Count Down uit Finland en de derde plek was voor Blue Bambino eveneens uit Denemarken.

Hierna was het de beurt aan de 2,5 ton vrije klasse. Deze klasse leverde de 5e Europese titel voor Nederland op. Double Screamin van Bertus Boer, en die voor deze gelegenheid werd bestuurd door Wim Dingerink, pakte de titel. De Deense Black Power wist beslag te leggen op de tweede plaats voor de Nederlandse Green Spirit VII die op de derde plaats eindigde.

De afsluitende klasse van het EK was de 4,5 ton vrije klasse met daarin 14 machines aan de start. 11 machines wisten zich in hun eerste run te plaatsen voor de finale. Zo ook Rick Kramer die onze machine de sporen gaf. In zijn run ging de machine er mooi in hangen en in een rechte lijn passeerde hij de honderd meter lijn. Dit in tegenstelling tot de meeste deelnemers die naar rechts op de baan trokken. De enige machine die twee pogingen nodig had om tot de finale door te dringen was It Kypmantsje. In zijn eerste poging moest deze dusdanig corrigeren en remmen om niet aan de rechterkant de witte lijn te overschrijden. Hiermee raakte de snelheid uit de combinatie en kwam hij niet verder dan 92.56 meter. Bij de tweede poging ging het beter en een finaleplek was ook voor hen een feit. Sledhunden uit Denemarken wist in de eerste run een afstand van 83.10 meter te rijden, maar door problemen konden ze niet terugkeren voor hun tweede poging. Ook Green Spirit VI had problemen. Op 53.17 meter kwam de combinatie tot stilstand nadat de crossbox kapot was gegaan. Twee teams die zich wel wisten te kwalificeren voor de finale kwamen helaas niet terug in deze finale. Ten eerste was dit een van de grote favorieten InterTechno Lambada. In hun eerste run draaide de rechter achter motor tot circa 20 meter mee, maar hierna stopte deze er mee. Behoorlijk grote problemen met deze motor deed hen besluiten om de finale niet te rijden. Ook de Italiaanse Starlight Express had een motor kapot en moest hierdoor de finale aan zich voorbij laten gaan. Uiteindelijk dus 10 actieve finalisten. Wij moesten vandaag helaas genoegen nemen met de tiende en laatste plaats in de finale. Doordat alle combinaties naar rechts trokken op de baan, besloten wij om de combinatie op links te houden om zo te proberen de concurrentie te slim af te zijn. Helaas pakte dit verkeerd uit en moesten we genoegen nemen met een afstand van 82.00 meter. De linkerkant van de baan bood niet voldoende grip om maar enigszins in de buurt te komen van de podiumplaatsen. Gegokt en helaas verloren. De motor links achter gooide er behoorlijk wat olie uit, maar op het eerste oog waren hier geen bijzonderheden. Egbert Dros met zijn DeltaLloyd Simply Irresistible greep zeer overtuigend de Europese titel. In totaal voor Nederland dus 6 titels op dit EK. De tweede plek in deze klasse was voor de Duitse Green Fighter die ruim 5 meter toe moest geven op de winnende afstand. De derde plek was enigszins verrassend voor het Italiaanse team van Tornado II.

Aankomende zondag is onze laatste wedstrijd van het seizoen in Bettborn in Luxemburg. Deze wedstrijd telt mee voor het Eurocup klassement.